Welkom

Welkom op de blog van de pupjes van Caithy en Thor! Vanaf heden gaan we op dit blog proberen alles bij te houden over het wel en wee van Caithy, van zwangerschap tot pupjes! Have Fun!

Stil in huis....

En toen was ons fantastische avontuur weer voorbij......Het lijkt wel of het allemaal steeds sneller voorbij gaat (nee dat is niet de leeftijd!!!). Ik zie Caith nog liggen met haar vreselijke dikke buik, niet wetende hoe ze moest liggen. Speciaal voor haar een nieuw kussen gekocht waar ze zo op kon ploffen en voldoende ruimte had, want ze kon met geen mogelijkheid meer liggen, het arme meisje. De bevalling was natuurlijk heel heftig, iedere bevalling is weer anders, en hier hebben we ook weer geleerd en ervaringen opgedaan. Maar wat ben ik toch trots op mijn meisje! De stammoeder van onze generatie Ansjoros-hondjes. Wat een geweldige ervaren moeder, die eigenlijk zelf precies weet wat ze doet. Helaas de doodgeboren pupjes, achteraf vraag je jezelf altijd af of je het anders had moeten doen. Maar goed, gelukkig hoor ik van alle kanten "nee hoor, de natuur gaat zijn gang" en dat is natuurlijk ook zo. De eerste twee weken toch flink wat zorgen gehad, maar ook genieten! Wat groeiden onze dikbillies weer hard, Caith had echt weer zoals we gewend zijn van haar slagroom in de melkbar zitten!

Alle momten waren weer geweldig om mee te maken, de eerste oogjes die open gingen, de eerste stapjes die werden gezet, de eerste keer pap eten, ja wat een geweldige ervaring blijft dit! En wat is het heerlijk om een hond als Caithy te hebben, waarop je kan vertrouwen dat het allemaal goed gaat. Waar ik eerst altijd 938 keer per dag bij de puppen ging kijken weet ik nu dat ik het aan haar kan overlaten en ga ik nog maar 653 keer kijken Lachend

Het afscheid van de pupjes was natuurlijk weer een drama in dit hele avontuur. Gut wat heb ik het dan altijd moeilijk, maar goed, kleine pupjes worden groot en als ik dan zie hoe gelukkig we mensen maken die dan vol trots in de auto wegrijden met een pup op schoot, dan weet ik waar ik het allemaal voor doe. Ik heb altijd mijn vaste "ritueel" als de pupjes weggaan. Natuurlijk eerst nog even de baasjes op de foto, dan neem ik het pupje voor de laatste maal nog een keertje over en lopen we naar de auto. Ieder pupje krijgt van mij een speciaal wensje in zijn oor gefluisterd en daarna zet ik ze op schoot bij hun nieuwe baasjes in de auto. En dan is het diep ademhalen, verbijten, uitzwaaien en snel omdraaien en naar binnen Knipoog

Maar ook deze keer weet ik weer zeker dat ze allemaal een super gouden mandje krijgen! Want wat hebben we een plezier gehad met alle visite die langs is geweest. En wat zijn we verwend door iedereen!! Bloemen, lekkers voor de hondjes, lekkers voor ons, appeltaarten, geweldig!! We hebben genoten van jullie gezelligheid en interesse in de pupjes, de heerlijke lunch (Anne nogmaals super bedankt voor de heerlijke indische koekjes!!) en alle leuke bezoekjes.

De eerste dagen loop ik altijd een beetje met mijn ziel onder mijn arm (ok, voornamelijk nu met (dik)Billy die ik weer ergens vandaan moet plukken) en iedere keer de vragen die weer komen "gaat het goed met ze", "zetten ze de boel niet op stelten", "eten ze wel goed", "doen ze voorzichtig met de pupjes". Maar ik weet ook dat jullie allemaal vreselijk je best doen en dat het echt wel goed gaat komen. Loslaten is niet mijn sterkste kant.....Hun leven lang zal het voor mij voelen als "mijn pupjes" en voor ieder pupje die hier geboren is blijft er altijd een speciaal plekje in mijn hart.

Bij een afsluitende blog horen natuurlijk weer de bedankjes. Allereerst mijn lieve Reneetje, bedankt weer dat je samen met mij dit avontuur bent aangegaan, zonder jou zou het me echt niet alleen lukken!
Natuurlijk mijn allerliefste Caithje, wat ben je een gouden hond, met een gouden karakter en een super geweldige moeder!!
Ook lucienne, bedankt weer dat we papa Thor mochten gebruiken, ik hoop dat zijn geweldige karakter in zijn nakomelingen terug mag komen!

En natuurlijk lieve baasjes, bedankt voor jullie vertrouwen in ons en de hondjes. Zorg goed voor je nieuwe vriendje, doe voorzichtig met ze en overlaad ze vooral met aandacht en liefde!
Als er vragen zijn mogen jullie ons altijd bellen, dag en nacht, vergeet dat niet! En natuurlijk is het altijd leuk om foto's te ontvangen (hint, hintLachend)

Veel geluk met jullie pupjes, dat ze maar mooi, lief en vooral gezond op mogen groeien. Geef ze een dikke knuffel van hun surrograat moeder en hopelijk tot snel allemaal!!

7 weken oud

Zo schrijf je een berichtje over Caithy haar zwangerschap en zo ben je alweer bij de laatste week aangekomen.....Nog een paar daagjes mag ik van mijn kleine dikbilletjes genieten en dan is het feest weer voorbij. Aan al het moois komt een einde zullen we maar zeggen!

Heel veel nieuws valt er niet te melden. De pupjes zijn gelukkig bijna iedere dag buiten geweest, al is het maar eventjes, maar wat vinden ze het een feest! De laatste foto's zijn dan ook allemaal foto's van buiten, gewoon lekker genieten!

Voor jullie nog een paar dagen en je pupje komt jullie huis onveilig maken! Iedereen op z'n buik gelegen in de woonkamer? Geen planten meer op de grond (want uhhmm potaarde vinden ze vaak heerlijkLachend), geen losse draden meer waar ze aan kunnen knagen? De bench staat natuurlijk op een lekker rustig en veilig plekje in de woonkamer met een lekkere deken/plaid erover heen zodat het een lekker holletje voor ze is. Slaap nog maar even lekker bij als het kan, want wie weet sta je straks wel midden in de nacht in je pyama buiten omdat je pupje zo nodig moet plassen Verbaasd). Jullie weten natuurlijk allemaal dat je ons altijd mag bellen voor advies, van zindelijkheid tot alleen blijven, maar ook voor medisch advies mag je bellen hoor!

Iedereen een goede hondenschool gevonden voor de puppytraining? Zoek een school waar je je prettig bij voelt, waar ze niet met pupjes en slipkettingen werken (dat is zoooo achterhaald en zooo niet nodig!) en vooral: Waar ze de pupjes voor/tijdens of na de les NIET laten spelen. Een voorbeeldje, omdat ik deze vraag ook regelmatig van mijn cursisten krijg waarom de pupjes niet mogen spelen.

De labradorpup van ruim 8 kilo en de boomer van 2 kilo....zien jullie het voor je? Nu zal je pupje wel in het voordeel zijn, maar toch een beetje sneu voor het boomertje. Of je labrador van 8 kilo met een Duitse Dog van 15 kilo.....zo kun je een hoop problemen oplopen!! Maar niet alleen fysiek is het vragen om problemen, waarom zit je op de hondenschool? Om samen wat te leren, het is geen speeltuin waar ze kunnen rennen en rauzen met alle gevolgen van dien. Je pupje zal tijdens de les, maar dus ook buiten je trainingklasje om, totaal geen aandacht voor je hebben, want hij wil alleen maar met z'n soortgenootjes spelen! (heel jammer en confronterend, maar pupjes op 4 pootjes zijn nog altijd leuker dan die baas die aan de andere kant van het lijntje loopt). Ook hier geldt weer, wees voorzichtig tot een jaar, zodat je nog vele lange jaren kan genieten van een gezonde hond!!

Wij hebben onze stinkende best gedaan om gezonde pupjes op de wereld te zetten en we hopen natuurlijk dat jullie er voor gaan zorgen dat ze ook gezond volwassen kunnen worden. Maar met al die gouden mandjes die we gevonden hebben voor ze moet dat vast goed gaat komen!

Voor wie het nog niet wist of gevonden heeft, wij hebben op Facebook ook een groep met allemaal Ansjoros-baasjes! Dit hebben we sinds het vorige nest en is zo ontzettend leuk, er komen een heleboel vragen voorbij, dus ook zeker leerzaam en natuurlijk een hoop foto's! Dus ben je nog geen lid (het is een gesloten groep waar niet iedereen kan meekijken) meld je aan en volg de broertjes en zusjes van je pupje! (even zoeken op facebook op "Ansjoros")

Zo en nu ga ik nog lekker even mijn pupjes knuffelen.....

Klik hier voor de laatste foto's

6 weekjes

Nog ruim een week en dan gaan de eerste alweer uitvliegen....bah! Ik moet er nog even niet aan denken, want wat zijn we aan het genieten!! Ze zijn nu op zo'n leuke leeftijd! Alles ontdekken, op onderzoek uit, elkaar uitdagen.....

Afgelopen dagen weer genoeg meegemaakt met het grut! Zaterdag zijn ze eindelijk voor de eerste keer buiten geweest, het weer zit toch ook echt niet mee he? Maar het was eindelijk even droog, het gras was lekker droog en er scheen zowaar een zonnetje! Over de drempel heen stappen was letterlijk een hele stap voor ze! Maar eenmaal buiten waren ze niet te houden! Alle foto's van deze heuse gebeurtenis staan natuurlijk weer in het album. Ook Caithy had het helemaal naar haar zin, ze ging heerlijk met ze spelen!

In de middag kwam Sjoukje en hebben we de pupjes op tafel gezet om hun bouw te bekijken. Gut wat lag het allemaal dicht bij elkaar, er zitten maar hele kleine verschilletjes in. Zondag hebben ze de puppytest gehad. Omdat het weer zo'n vreselijk weer was hebben we de test in de gang gedaan en wat heerlijk weer om te zien! Allemaal hele mensgerichte hondjes, niet snel onder de indruk van vreemde dingen en totaal geen dominantie of angst te bespeuren. Ook hier weer weinig verschillen te zien.

Maandag kwam de dierenarts en hebben ze allemaal hun prikjes gehad en ook dat ging allemaal prima, allen gezond verklaard! Ze hebben nu hun eigen paspoortje. Over 3 weken (als ze 9 weken zijn) mogen de nieuwe baasjes met ze naar de dierenarts voor de volgende prik.

En toen we wisten dat alles gezond was konden we gaan puzzelen wie naar welk huisje ging. Zelf hadden we een plekje op de wachtlijst vrijgehouden zodat we nog keuze hadden voor een pupje die we zelf evt konden houden. Eerst dachten we nog dat we een teefje zouden houden, maar uiteindelijk is het zo dat "Dikke Joop" bij ons gaat wonen! Nou ja, half, want mijn zus woont hier in het dorp en voorlopig gaat hij lekker naar hun toe. Zo kan ik de kleine dikzak toch nog lekker een beetje bij ons houden en wie weet als hij straks groot is hopen we natuurlijk dat hij alle testen doorstaat en een mooie gezonde kerel gaat worden.
Dus we hebben nu nog een zwart teefje beschikbaar, maar daar komt vast wel een goed huisje voor.

Dus we kunnen ze voor gaan stellen, ze hadden niet zoveel zin om netjes voor de foto te zitten, maar we hebben ons best gedaan. Van de week nog maar een poging doen.

Dikke Joop (nou ja of hij zo blijft heten weet ik nog niet Lachend) blijft dus in Nagele:

Reutje Groen heet nu "Yerke" en blijft ook een beetje in de buurt, namelijk Almere:

Reu Grijs weet ik nog niet hoe hij heet, maar gaat verhuizen naar Nieuw-Leusden:

Teefje Paars heeft ook nog geen definitieve naam en gaat verhuizen naar de Achterhoek:

Teefje Roze gaat "Bella" heten en gaat helemaal in de kop van Groningen wonen:

En teefje oranje vind nog zeker een gouden mandje!

 Wat een heerlijk stel he? Ik ben toch wel erg trots op ze!

Zo de nieuwe puppy-baasjes kunnen beginnen met op hun knieen door de kamer te kruipen om te kijken of alles puppy-proof is!

Klik hier voor een heleboel nieuwe foto's!

Ruim 5 weken oud

Het is weer even geleden maar hier zijn ze weer! Inmiddels is mijn computer 150 foto's aan het uploaden dus hebben jullie weer wat te kijken Lachend
De dagen lijken steeds korter te worden met onze monstertjes.....eten, slapen, eten, slapen is het niet meer hoor! Slapen, wakker worden, gillen omdat je honger hebt, eten, spelen, spelen, spelen, spelen en weer slapen. 3x per dag in de keuken eten en spelen zit er bijna niet meer in, het wordt steeds vaker. Maar wel ontzettend leuk!! Ze krijgen allemaal hun eigen karaktertjes en ow wat zijn ze lekker aanhankelijk!! Echte knuffelbeertjes die om en om bij je gaan piepen om even lekker te knuffelen met je, heerlijk!!

We hebben weer heel wat ontwikkelingen! Voor het weekend aten ze natuurlijk al netjes uit hun eigen bakje, al kregen ze er wel visite bij:

Inmiddels zijn het natuurlijk "echte grote hondjes" en eten ze lekker naast elkaar uit de "puppy-bar"

Wat zijn ze stoer he??

En vooral lief als ze slapen Lachend

Ook onze Rose is inmiddels op visite geweest. En gut wat heb ik mijn kleine meisje weer onderschat! Ik wilde haar er eigenlijk nog niet bij omdat ik bang was dat ze door haar jeugdige onbenulligheid toch een beetje lomp zou zijn. Maar wat gebeurde...ze ging liggen en heerlijk spelen met de pupjes!

Wat hoop ik dat deze pupjes hetzelfde karakter gaan krijgen, want zo'n hondje is toch goud waard?? net 7 maanden en nu al weten hoe voorzichtig je met die kleine hummels om moet gaan.

Vandaag is de chipper geweest en het ging goed!! Meestal zit er wel een pieperd bij (vooral de reuen haha) maar ze waren allemaal zo braaf!! Geen piepjes terwijl het toch een flinke naald is! Wij krijgen altijd vragen hoe zo'n chip eruit zit, dus hebben we de chipper gevraagd of we even een foto mochten maken.

Dat rode ding is gewoon het dopje van de naald, dan de (flinke) holle naald en dat witte dingetje dat ervoor ligt is de chip.
Doordat ze nu gechipt zijn is dit nummer nu gekoppeld aan hun stamboomnaam!

Reutje Groen: Diamonds are Forever vd Ansjoros
Reutje Grijs: Diamonds Delivery vd Ansjoros
Reutje Blauw: Diamonds Hunter vd Ansjoros
Teefje Paars: Diamonds in the Sky vd Ansjoros
Teefje Oranje: Diamonds and Sparkles vd Ansjoros
Teefje Roze: Diamonds Little Angel vd Ansjoros

Sjieke namen he? Het zijn dan natuurlijk ook diamantjes :)

Vrijdag krijgen ze hun laatste wormenkuur van ons en dit weekend is het weer druk! Zaterdag komt Sjoukje om mij te helpen de pupjes uit te zoeken qua uiterlijk en bouw en zondag krijgen ze de puppytest. Maandag komt de dierenarts en dan weten we welk pupje naar wie toe kan gaan!

Gut wat gaat het toch snel.....veel te snel....

Klik hier om naar de foto's te gaan

Koppies 4 weken

Wat worden ze groot he!

4 weken oud!

Wat een druk, maar ow zo gezellig weekend hebben we weer achter de rug! De meeste nieuwe puppybaasjes zijn weer een keer langsgeweest om te spelen/knuffelen met de pupjes! Bedankt ook voor het al het lekkers voor de grote hondjes! Zoals we hopelijk duidelijk hebben gemaakt, het maakt echt niet uit hoe vaak je komt, iedereen is altijd welkom!! En kom je van wat verder, een koppie soep is zo gemaakt hoor! Dus voel je niet bezwaard!

Er zijn weer heel wat ontwikkelingen in huize Bugel, dus hierbij een opsomming:

Afgelopen donderdag hebben de pupjes weer een wormenkuur gehad. Ander kleurtje, ander smaakje, maar weer vonden ze het niet lekker Lachend

De ren werd weer uitgebreid en inmiddels hebben ze hun eigen "woonkamer" weer, inclusief eigen mini-sofa! Om ze vast een beetje buiten de werpkist te laten wennen konden ze even in de puppykamer rondstruinen en gut wat was dat spannend voor ze!

De hele week hebben de pupjes goed "op tafel" gegeten en kwam het moment dat ze zelfstandig allemaal uit hun eigen bakje mochten gaan eten. En dat is toch zo'n ontzettend leuk moment!!

Wat stoer zijn ze he?? Allemaal zelfstandig uit hun eigen bakje eten! Als het komende week goed gaat krijgen ze weer andere bakjes waar wat meer inpast, want inmiddels is "dikke Joop" (het blauwe bandje) alweer de 3 kilo gepasseerd...
Nu kan ik nog niet zeggen dat ze ontzettende tafelmanieren hebben en moeten ze als hun eigen bakje leeg is even "gluren bij de buren" dus na het eten is het een soort van slagveld:

Caithy heeft daar niet zo'n problemen mee hoor, zodra de pupjes klaar zijn komt ze erbij om de troep op te ruimen en kunnen de dikbilletjes nog een toetje bij mams halen

En na het eten komt de speelgoedbox tevoorschijn en gaan we los!!

Als ze dan eenmaal een half uurtje rondgestapt hebben, de andere hondjes door het hekje gepest hebben (jaja het zijn ware helden!) en wat gespeeld hebben storten ze langzaam in...stttttt

Wat een heerlijk meisje is ons Caithtje toch he?

Er staan weer een berg foto's voor jullie klaar!
Klik hier om naar de foto's te gaan

Koppies

Geen tekst bij nodig denk ik....

3 weken oud alweer!

Wat vliegt de tijd!! En zeker nu alles weer helemaal goed is met mams en kinders en we heerlijk genieten van het grut!

Afgelopen week is er weer zoveel gebeurt! Ze staan stevig op hun pootjes, ze spelen heel wat af met elkaar, de tandjes komen door, ze eten en we hebben hun wereld weer een stukje groter gemaakt, want de ren zit er voor een gedeelte aan vast. Én vandaag ging er voor het eerst eentje tegen me kwispelen toen ze doorhad dat ik contact met haar maakte, zo aandoenlijk!

Het eerste hapje eten is altijd een heel leuk moment. Ze kennen natuurlijk alleen maar het drinken bij hun moeder dus ze moeten echt leren om te eten. En dat ging prima! Ok, toegegeven, het wordt een beetje een smeerboel :)

Maggy vond het toch wel erg interessant allemaal en kon niet wachten om als nieuwbakken moeder toch ook te komen helpen. Mijn zus (peetmoeder van de pupjes :) kwam helpen:

En na het eten is het tijd om heerlijk uit te buiken....

Caithy vind het ook nodig dat de pupjes zelf uit de kist lopen dus gaat ze demonstratief in het zaagsel liggen zo van "als je eten wil kom je maar". De eerste stapjes heb ik ze een beetje geholpen, maar inmiddels hebben ze het helemaal door!

Maar het lekkerste is toch wel gewoon lekker warm en knus bij mammie:

Ook zijn er natuurlijk weer lekker veel nieuwe foto's! De eerste pupkopers komen dit weekend en kunnen lekker komen knuffelen!

Klik hier om naar de foto's te gaan

foto's

Ik geloof dat er in het fotoalbum iets fout gaat, want het rode plaatje met "nieuwe foto's" komt niet op de juiste plek te staan. (en ik krijg hem daar ook met geen mogelijkheid heen...) Dus de nieuwe foto's beginnen na de foto's met gekke bekkie van de wormenkuur!

Daar zijn we weer!!

2 weken oud, wat gaat het snel!!!
Eindelijk kunnen we weer zeggen dat er rust in de kist is! Het gaat goed met de pupjes, ze groeien weer lekker en geen krampjes of nare luchtjes meer in de kist!

En wat is er weer een hoop gebeurt! Allereerst natuurlijk......Kiekeboe:

Inmiddels hebben alle pupjes hun oogjes open. En wat zijn ze snel qua ontwikkeling. De eerste puppen hadden met 12 dagen hun oogjes al open en inmiddels doen ze ook dappere pogingen om te lopen. Soms gaat het goed, maar meestal niet Smile Dan doen ze een stap en vallen weer om....zo ontzettend leuk om te zien!
Ook hebben ze zoals jullie kunnen zien inmiddels visite in de kist, Mister fluffy, waar ze helemaal gek op zijn. Soms zie je die knuffel ineens bewegen omdat er een pupje onder ligt. Er op, er onder, er overheen, ze klauteren wat af. Ze slapen er ook lekker met z'n allen tegenaan!

Inmiddels zijn ook alle teennageltjes geknipt, ik kan je zeggen na 108 nageltjes wordt je wel een beetje kriebelig hoor, dus ik ben altijd bij dat het weer achter de rug is (al zal het nog wel een paar keer moeten gebeuren, want Caith vindt het anders niet zo grappig als ze met het drinken tegen haar buik aan trappelen). Het genieten is inmiddels begonnen!! De zorgen een beetje over (al ren je nu toch met ieder piepje toch snel nog naar de kist) en gewoon zitten en lekker kijken naar die kleine dikbilletjes!

Inmiddels staan de eerste afspraken met de pupkopers ook weer gepland voor volgend weekend. Omdat we natuurlijk net alle ellende een beetje achter de rug weer hebben, de pupjes nog best vatbaar zijn en we dit niet weer willen, even een verzoekje voor het bezoek de eerst komende week:
Ik werk natuurlijk zelf iedere dag met "vreemde" honden op de training, dus alles uitsluiten kunnen we natuurlijk niet, maar voorzichtig zijn zeker wel. Dat houdt in dat we iedereen die wil komen kijken/knuffelen vragen om voordat je van huis gaat schone kleren aan te doen (dus niet nog even lekker met de kids naar het bos/park of zeker niet met andere honden nog even lekker knuffelen/spelen) en bij aankomst bij ons huis de schoenen uit te doen (dus denk aan schone sokken Lachend). Even handen wassen en dan lekker puppyknuffelen!!! Vergeet mama Caithy niet, het zijn natuurlijk haar baby's en we willen niet dat ze zo in de stress schiet dat er ineens vreemde aan haar kinders komen. Teveel stress bij moeders zorgt ervoor dat de melk terug loopt en de pupjes hebben het nog zo hard nodig. Als jullie je hier graag aan willen houden komt het vast wel goed!

Er staan weer nieuwe foto's in het album, dus geniet er van!!
Klik hier om naar de nieuwe foto's te gaan (onder het rode vakje)

1,5 week oud alweer!

Eindelijk zijn we er weer! Het heeft even geduurd om weer op het blog te schrijven, maar er is ook een hoop gebeurd! Dus ga er maar voor zitten, het is weer een heel verhaal geworden.

Vorige week waren het wat rommelige feestdagen natuurlijk, gewoon lekker samen met de hondjes thuis. En we merkten dat we zelf ook wel even tijd nodig hadden om een beetje bij te komen van alle zorg en weinig slaap. Afgelopen zaterdag werden de pupjes een beetje onrustig, pieperig, krampjes, niet "in hun hum" zeg maar. Meestal hebben ze als ze zo klein zijn last van wormpjes die ze mee krijgen tijden de geboorte. En dan kun je met 2 weken gaan ontwormen als ze over de kilo heen zijn. Aangezien onze dikbillen al ruim het gewicht van een pak suiker zijn gepasseerd hebben we ze afgelopen zondag met 10 dagen een wormenkuur gegeven. Gelukkig heb ik hele fijne dierenartsen waar we inmiddels ook een persoonlijkere relatie mee hebben gekregen (wat wil je, met 8 labjes kom je daar nog wel een Knipoog) dus even overleg en jawel geef ze maar de wormenkuur. En inderdaad, zondag kregen ze hun kuurtje en dat vinden ze smerig!!! Deze foto heeft dan ook geen uitleg nodig denk ik Lachend:

Nou is het wel eens zo dat honden en zeker pupjes wel eens kunnen reageren op de wormenkuur. Dus zondagavond de eerste aan de "schijterij". En jawel, er kwamen wat wormpjes mee, dus het was in ieder geval niet voor niets geweest. Een van de pupjes was er behoorlijk naar van geworden en voelde zichzelf echt niet fijn. Maar goed, veel bij mams laten drinken en in de gaten houden. Gisteren overdag ging het eigenlijk allemaal prima. Later in de middag zag ik ineens twee pupjes die wat aan het spugen waren. Nu is Caith haar melk onderhand slagroom zo veel komen ze aan, dus ik dacht nog die hebben veel te veel gegeten. Maar helaas, diaree en niet zo'n beetje ook. En zo stinken dat Caith echt keek van "je denkt toch niet dat ik dat ga opruimen?". Net zoals bij mensenbaby's heb je met puppy's dat ze als ze goed ziek zijn snel kunnen uitdrogen. Dus de rest van de tijd met m'n neus boven de kist blijven zitten en in de gaten houden.
Inmiddels Oudejaarsavond 20.00 uur: 1 pupje baarde me toch wel zorgen en zat geen fut meer in. Toch maar kliniek gebeld: beter nu dan om 23.00 uur, dan voel je je ook zo lullig. Emmeloord had geen dienst, dus doorgestuurd naar Lemmer. Prima, pupje lekker ingepakt in een fleecedeken en kruik, bij mijn lieve zus op schoot en de auto in richting Lemmer. Rene was thuis gebleven bij de andere pupjes en honden. Daar aangekomen zag de pup er volgens de dierenarts verder prima uit, maar inderdaad niet te lang wachten anders gevaar voor uitdroging. Ze krijgen dan een zogenaamd "rugzakje" een onderhuidse zoutoplossing die met een grote spuit ter hoogte van hun schouders wordt aangebracht. En binnen 5 minuten zie je de pup opknappen!! Ook nog een anti-braak middel gekregen en weer op naar huis. Toen ik daar stond ging de telefoon, Rene: Er zijn er nog 2 waar het aan alle kanten uitloopt......NEE! Hele lieve dierenarts, heeft me alles uitgelegd en spullen meegegeven zodat ik zelf de zoutoplosingen thuis kon ingeven als het nodig was. Advies was verder probeer ze bij mams te laten drinken, zet de lamp weer lekker aan zodat ze warm blijven en blijf erbij. Hup weer naar huis. En als je dan ziet dat de andere 5 pupjes er een beetje futloos bij liggen, mams die de bak niet in wil omdat ze niet weet wat ze met ze aan moet, dan zakt de moed je weer even in de schoenen. Huilen stond me nader dan het lachen zullen we maar zeggen.....
Maar goed, we geven de moed natuurlijk niet op! Na middennacht m'n luchtbedje maar weer opgeblazen, een lekker dik kussen voor Caith naast de bak en op wacht zitten/liggen/hangen/ogen open houden/ koffie/sigaretje/spelletje op je telefoon...je moet wat he midden in de nacht. En niet te vergeten ieder uur de bak verschonen, lekker soppen en nieuw kleed erin, wasmachine weer aan want de geur was niet te harden. Caith lag al die tijd met haar kop over de rand naar haar pupjes te kijken. Ze wist gewoon niet hoe ze het op kon lossen, zo zielig om te zien. Om het uur probeerde ik 2 pupjes bij haar aan te leggen zodat ik precies kon zien wie wat binnen kreeg. Eerst maar de dikbillies die het sterkste waren zodat de melk goed op gang kwam en daarna de wat zwakkere. Pfff en als er dan eentje goed ging drinken kon ik mijn geluk niet op! Al met al, om 6 uur vanmorgen had ik ze allemaal aan het drinken!!!! Ik kon wel huilen van geluk!! (wat wordt je toch een emotionele muts als je slaapgebrek hebt..). Het waren spannende uurtjes, want ik zag ze zo tussen mijn vingers wegglippen. Rene wakker gemaakt want ik was ondertussen een wrak en hem op wacht gezet Smile.
Toen ik om 9 uur weer beneden kwam kon ik mijn geluk niet op! Daar lag caith helemaal trots als een supermama in haar werpkist met 6 tevreden slurpende pupjes aan haar melkbar.
Inmiddel is het 17.00 uur en caith is welgeteld 1x uit de kist geweest om even snel te plassen, maar voor de rest krijg ik haar met geen 10 paarden uit de bak! Dus ons prinsesje krijgt lekker eten op bed, want dat heeft ze wel verdiend!

Waarschijnlijk is het een combinatie geweest van een reactie op de wormenkuur en toch een of ander virusje. Dikke pech gewoon dus! 

Zoals jullie zien, wij vervelen ons niet hoor! En ja soms denk je dan wel eens, waar zijn we nou weer aan begonnen, zoveel zorgen, onzekerheid, maar als ik dan nu weer kijk hoe ze er bij ligt en de lieve mailtjes en blije berichten van pupkopers hoor, dan weten we weer waar we het voor doen!

Door alle heisa niet heel veel foto's gemaakt, maar toch maar weer een nieuwe map: Klik hier om naar de foto's te gaan

Nieuwe update!

Inmiddels zijn we een paar dagen verder en ik kan zeggen, het gaat goed!! Caithy voelt zich weer helemaal goed en gaat er weer voor 100% voor. Zo aandoenlijk om te zien met hoeveel liefde en aandacht ze haar kleine kindjes verzorgd. Al moet ik erbij zeggen, Caithy is Caithy.....sinds gisteren vindt ze dat als ze gedronken hebben dat ze zichzelf prima kunnen redden en ligt ze dus ook regelmatig lekker buiten de kist. Lekker voor haar, kan ze een beetje afkoelen en lekker rustig zelf liggen. Al zijn de pups het daar niet mee eens hoor, iedere keer als ze eruit gaat zijn er altijd wel een aantal die mopperen en piepen "waar is m'n mammie!!!". Maar goed, Caith weet zelf prima wat goed voor ze is en ze mag dat ook zelf helemaal regelen. En dat doet ze prima, want we hebben weer echte Ansjoros-dikbilletjes!! De pups waren rond de geboorte allemaal rond de 500 gram (dat is best flink). Nu is het zo dat ze zeker met 10 dagen hun gewicht verdubbeld moeten hebben. Er zijn twee reuen waarvan ik denk dat ze morgen al over de kilo heengaan......we zitten pas op dag 6, dus dat geeft wel aan dat Caith genoeg melk (of slagroom??) heeft en ze prima verzorgd!

2x per dag poetsen we even de kist, nieuw fris kleedje erin en gaan we de pupjes wegen. Bij de foto's zien jullie dat we dan de pups even in een mandje doen zodat we rustig alles kunnen doen. Ik ben benieuwd hoe lang ik ze nog in het mandje kan doen voordat het vol is!
Er staan ook weer nieuwe foto's in het album. (ik hoop dat iedereen ze kan zien, zo niet stuur even een mailtje). Ik heb een rood plaatje ertussen gezet waar de nieuwe foto's sinds van de week weer verder gaan. En wat zijn kerstpupjes zonder kerstknuffeltje?? Have fun!

Klik hier voor de laatste foto's!

Ze zijn geboren!!!

Daar zijn we eindelijk weer!! Wat een dagen hebben we achter de rug.....

Donderdagmorgen vroeg begon Caithy al wat voor te bereiden, hijgen, graven, plekje zoeken, onrustig dus. Donderdagavond kwam rond 21.00 uur dan eindelijk de eerste pup op de wereld! Daarna gaat het zoals we van Caith gewend zijn, op je gemakkie en niet te veel haast. Tussen iedere pup sliep ze een tijd (op zich heerlijk natuurlijk dat ze zelf haar rust pakt!) en ging zich weer opmaken voor de volgende. Om 23.00 uur de volgende, om 1.00 uur de volgende, om 3 uur....dus gemiddeld om de 2 uur kwam er een pupje. Ik kan vertellen, dat is een aardige slijtageslag hoor als je daarnaast zit te wachten. Maar goed, dat hebben we natuurlijk meer dan wat voor haar over! Inmiddels lagen er 5 pupjes en een tevreden moeder in de werpkist. We wisten niet precies hoeveel pupjes er geboren zouden worden dus iedere keer voelen, jawel er zit nog wat in. Helaas werd pupje 6 dood geboren. Dat soort dingen horen er ook bij. Weer voelen, jawel er zit nog meer in. Pupje 7 kwam er aan, ook dood geboren. Dit pupje was nog erg prematuur en niet goed ontwikkeld. Soms kan de natuur hard zijn maar zo werkt het nou eenmaal. Maar goed, ik kan wel zeggen dat de moed dan wel een beetje in je schoenen zakt....Iedere keer bleef ze haar rust nemen, niet persen gewoon lekker rustig aan. Zolang een moederhond niet perst kan het gewoon een hele tijd duren voordat ze volgende komt. Ondertussen veel contact gehad met Sjoukje en de dierenarts voor advies en dit was iedere keer: rustig afwachten. Zoals ze ze zelf eruit perst kunnen we niets doen. Toen kwam pupje 8, ook doodgeboren. Blehhh, pupje 9 kwam daar vrij snel achteraan, ook doodgeboren! Gatverdarrie, toen zaten we er toch wel even goed doorheen! Dit was rond 16.00 uur vrijdagmiddag dus ondertussen had ze er al heel wat uurtjes opzitten natuurlijk. Ik kon geen pupjes meer voelen, maar vond haar nog wel wat onrustig. Dierenarts gebeld en ik kon haar een spuit geven die even een flinke boost aan weeën geeft. Na een uurtje wachten kwam er niets meer, dus ze was klaar. Lekker alles schoongemaakt, de kist gepoetst, de pupjes een mooi bandje omgedaan en Caith lekker opgefrist. 18.30 zit ik naast de kist bij haar...ploep!! Daar kwam als cadeautje nog ineens een zwart teefje op de wereld, levend!! Je wil niet weten hoe hard ik brulde tegen rene: ze leeft, ze leeft!!! We schoten even samen vol en dat gaf ons toch nog een boost van energie en geluk! En daar lag ze, vol met geluk en trots en uitgeput met haar baby's:

Zaterdagochtend kreeg ze ineens verhoging en voor we het wisten flinke koorts, 41.1. Naar de kliniek snel gereden alles nagekeken en gevoeld en antibiotica mee. Dit kan wel eens gebeuren na een bevalling, het is ook niet niks natuurlijk! De hele dag toch wel zorgen om haar gemaakt, ze wilde niet eten lag maar een beetje te liggen, voedde haar pupjes wel heel lief maar had geen puf om ze te poetsen en verzorgen. Dus wij iedere keer met een lekker warm washandje de buiken masseren om te zorgen dat hun ontlasting ed wel op gang bleef. Tegen het einde van de dag ging de medicatie werken en was ons meisje weer helemaal back!! Poetsen, poetsen, poetsen, eten en helemaal gelukkig!

Wat een dagen zijn het geweest, maar het was het allemaal dubbel en dwars waard als ik nu in de kist kijk en een trotse moeder met 6 prachtige pupjes zie liggen. Het zijn uiteindelijk 3 bruine reuen, 1 bruine teef (paarse bandje') en 2 zwarte teven geworden.
En wat is die Caithy van ons toch een top wijfie!!!

Klik hier voor de foto's en have fun met kijken!

Nog een paar dagen...

Ze moet het nog een paar dagen volhouden, maar gut gut wat heb ik een medelijden met mijn meisje!!


Alles staat inmiddels klaar! De werpkist staat op z'n plekje, alles gepoetst en gewassen, de boodschappen zijn in huis, dus de deur kan bijna op slot en laat ze maar komen!

Caith is op zich nog best blij hoor, als je tegen haar kletst gaat haar staartje nog heel lief heen en weer. Maar ja, dan wil ze gaan zitten en dat kan niet. Dan wil ze gaan liggen, dat kan al helemaal niet en over het opstaan als ze dan wel eenmaal ligt moeten we het helemaal maar niet hebben....

Het eerste nest van Caith was een vreselijke warme zomer, als ik daar aan terug denk ben ik zo blij dat het voor haar nu niet zo warm is! Ze ligt vaak lekker in de gang "tietjes koelen" zoals wij dat noemen, want ook die gaan zeer doen. Als ze ergens heeft gelegen dan ligt er al een heel plasje melk onder haar, dus daarover hoeven we ons waarschijnlijk geen zorgen te maken!

En nu maar geduld hebben en de natuur zijn gang laten gaan. Nog een paar dagen dus het duimen voor een voorspoedige bevalling met gezonde pupjes is begonnen!

Nieuwe foto

Weinig tekst nodig....

Ik meet altijd haar omvang, gewoon voor de leuk zodat je kan zien wat ze groeit. Vorige week was ze 86cm, vandaag was ze...ahum...97cm. Wordt vervolgd!

7 weken

Nog 2 weken te gaan!! Caithy heeft het zwaar, arm schaap Fronsen Ik heb altijd deze tijd zo'n ontzettende medelijden met ze en zeker rond de bevalling vraag ik mezelf altijd af wat ik ze nou weer heb aangedaan. Maar goed, het hoort erbij!

Vandaag hebben we de pups voor het eerst gevoeld! Er zitten kleine "voetballertjes" tussen hoor, want gut, haar buik gaat soms hard op en neer! Zo'n speciaal gevoel vind ik dat altijd!
Caithy zelf is erg rustig, enorme honger, veel slapen, zuchten en kreunen. Schooien bij het eten kan ze enorm goed, maar goed, als je zwanger bent mag je ook flink verwend worden, dus krijgt ze zo nu en dan wat toegestopt. Ze kijkt je dan ook echt aan van "owww lekker he vrouwtje!!". Caith is voor mij een heel speciaal hondje, gewoon een klik, gewoon mijn meisje. De komende 2 weken zoveel mogelijk lessen afronden op de hondenschool zodat ik straks lekker wat tijd heb om thuis bij haar te blijven. Komende week gaan we de spullen lekker wassen (lakens, handdoeken) de kraamkamer schoonmaken, de werpkist weer op z'n plek zetten en alles maar gereed maken. Hoop te doen, maar zeker weer iets leuks om naar uit te kijken!!

Bijna 6 weken drachtig

En daar zijn we weer! Een nieuwe zwangerschap, een nieuw blog en een leuke nieuwe tijd om uit te kijken naar de zwangerschap! Dit blog is speciaal voor iedereen die mee wil genieten van onze Caithy en straks hopelijk de pupjes.

Onderaan ieder log komt weer een linkje te staan waar je kunt reageren, altijd leuk om de reacties van iedereen weer te zien! Voor de nieuwe aaanstaande puppy-eigenaren, afgelopen zomer hebben we natuurlijk ons nestje gehad van maggy, ook hier staat het blog nog van online: http://maggypups.blogse.nl/

Hoe gaat het met Caith? Ze groeit.....en groeit....en heeft honger, heel veel honger! Een foto van de afgelopen week:

Caithy ligt graag in lekkere ontspannen soms ietwat ongegeneerde houdingen Lachend

In ieder geval gaat het allemaal ontzettend goed met haar, ze slaapt veel en is erg voorzichtig met haar buik en kinders (stapje opzij doen enzo als er een hond in de buurt komt...). Nu maar duimen dat er over 3 weken gezonde pupjes op de wereld gezet kunnen worden!

Gr. Yvon